Buzët e kuqe të Merilin Monrosë, trend bukurie i të gjitha kohërave


Buzët e kuqe si të një sirene të Merilin Monrosë janë votuar si “trendi më ikonik i bukurisë” i të gjitha kohërave. Seks-simboli hollivudian ka arritur të krijojë trendin e ngjyrës së kuqe gjatë viteve ’50 dhe ’60, veçanërisht në filmin e vitit 1955 “Dhimbja 7-vjeçare”. 
Pamja e saj ka frymëzuar më vonë këngëtaret e Robert Palmer, në vitet ’80. Ndërsa në ditët e sotme ajo preferohet nga shumë artiste, ku spikaten Rita Ora, Rihanna dhe Christina Aguilera.
Ekspertët thonë se është e habitshme që ne kthehemi herë pas here tek imazhi i bukurisë klasike. E tillë është edhe fuqia e buzëve të kuqe, të cilat mbeten më të preferuarat e femrave. 

/Shekulli Online/L.B./

Shega për “zgjimin” e organizmit


Fatkeqësisht shegën e harrojmë shumë shpesh. Mbahemi me disa fruta klasike. Por, gabojmë. Shumicën prej tyre shega I mund për nga dobitë që sjell.
Një shegë mund të ketë edhe 800 fara të vogla, e ato janë tepër të pasura me antioksidantë, madje më shumë edhe se vera e kuqe dhe caji I gjelbër. Kësaj I bashkohet edhe vitamina B, C, kalciumi, fosfori. Përvec asaj që e ngadalësoni plakjen e organizmit, i mbroni veshkat dhe mëlcinë, shega është treguar e mirë edhe për arterosklerozën. E ul nivelin e kolesterolit të keq dhe rrezikun nga dëmtimi I rruzave të gjakut.
Rekomandohet pirja e lëngut të shegës gjatë ndonjë rufe a ftohjeje, pasi e forcon imunitetin. Përvec kësaj, ajo e zbut edhe diarenë dhe asmën. Nëse keni problem gjatë menstruacioneve shega mund t’ju ndihmojë. Përzijeni lëngun e shegës me një lugë të vogël kanellë dhe mjaltë dhe pijeni përditë.
Po ju sjellim një recete te mire me shegë:
Do t’ju nevojiten:
  • 4 filxhanë rukollë,
  • gjysmë filxhani kokrra shege,
  • 3 lugë vaj ulliri
  • dy lugë uthull balsami.
Në një enë të madhe përzijini rrokullat dhe shegën. Shtojani vajin e ullirit dhe uthullën dhe përzijini mirë.

Kanella dhe shampanja – mrekulli për flokët tuaj!


Kanella forcon rrënjet e flokëve dhe parandalon rënien e tyre, maska prej kungullit nxit rritjen, uthulla largon papastërtitë dhe vajin e tepërt nga flokët, ndërsa shampanja sjell shkëlqim dhe volum të flokëve.
Nëse doni të shkëlqeni për festat, ushqeni flokun tuaj me maska përmes praktikave në vijim. Përdorni ushqime të cilat i keni në shtëpi dhe do arrini një pamje sa më vezulluese.

MASKË PREJ KUNGULLIT

Kungulli është përbërës i shkëlqyer për ushqimin e flokut tuaj, pasiqë ai është i pasur me vitaminë A dhe Kalium, si rezultat i së cilës jep efekt të dobishëm për mirëmbajtjen e flokëve dhe rritjen e tyre. Në një enë, vendosni dy gota pure prej kungulli të zier, shtoni një lugë çaji vaj kokosi, një lugë çaji mjaltë si dhe nje lugë çaji kos. Pas përzierjes së përbërësve, përdorni maskën në flokë të lagur. Lëreni maskën për 15 minuta dhe pastaj shpëlajeni me shampo.

UTHULLA LARGON VAJIN

Për t’i dhënë flokëve më shumë jetë, shpëlajini ato me përzierjen e një gotë uthulle të mollës si dhe një gotë me ujë të vakët. Pastaj lani flokët me shampo për të hequr erën e pakëndshme. Në këtë mënyrë, uthulla do të largojë të gjitha papastërtitë dhe vajin e tepërt nga lëkura e kokës si dhe parandalon tharjen e flokëve.

SHAMPANJA JEP SHKËLQIM

Shampanja bën mrekulli për flokët, veçanërisht për flokët e verdha sepse jep shkëlqim të artë dhe nuk i thanë. Së pari, lani flokët me shampo, pastaj aplikoni përzierjen me një gjysmë gote ujë të vakët dhe gjysmë gote shampanjë. Mos shpëlani flokët, kështu do të duken më me shkëlqim dhe volum të plotë.

KANELLA FORCON RRËNJËT E FLOKËVE

Në një enë, vendosni gjysmë filxhani vaj ulliri të ngrohtë, dhe shtoni një lugë çaji kanellë dhe një lugë çaji mjaltë. Kur masa të jetë ftohur, lyeni rrënjët e flokëve dhe fërkoni lëkurën e kokës në përgjithësi, duke lënë të ketë efekt për 15 minuta. Më pas, shpëlajeni me shampo dhe përsëriteni këtë trajtim çdo javë në mënyrë që të forconi rrënjët e flokëve. Për më tepër, maska me kanellë parandalon rënien e flokëve.

Meditimi, çfarë ndjen njeriu?


Meditimi është aventurë, një aventurë në të panjohurën… aventura më e madhe që mund të ndërmarrë mendja njerëzore. E me aventurë unë kuptoj faktin se nuk mund të edukohesh përmes saj. Para së gjithash, nuk mund të dish asgjë qysh më përpara. Nëse ti nuk di, nuk mund të dish. Gjithë ç’mund të thuhet, në analizë të fundit nuk do të thotë asgj; e vërteta mbetet e pathënë. Është thënë shumë… është thënë shumë në lidhje me asgjë. Gjithsesi nuk është shprehur as dhe një fjalë e vetme. Nëse ti nuk e njeh, nuk mund ta njohësh. Por, në lidhje me këtë, diçka mund të tregohet. Por nuk do të jetë kurrë thelbi: nuk mund të jetë. Natyra e kësaj çështjeje është e atillë, sa është e pamundur. Nuk mund të thuash se ky është meditimi. Ajo që mund të thuhet është se meditimi nuk është ky, se meditimi nuk është ai. Ajo që mbetet është… e ajo që mbetet është e patreguar. Për këtë ka shumë arsye. Meditimi është diçka më e madhe se mendja. Nuk është diçka që ndodh në mendje; është diçka që i ndodh mendjes. Përndryshe mendja do të qe e aftë ta përkufizonte, ta njihte, ta kuptonte. Kësisoj, nuk është diçka që ndodh në mendje, po përkundrazi diçka që i ndodh mendjes. Është njëlloj siç i ndodh vdekja jetës. Vdekja nuk ndodh kurrë në jetë; i ndodh jetës. Meditimi është vdekje për mendjen, ashtu siç është vdekja për trupin, për jetën. Meditimi është një vdekje më e thellë… jo fizike, por psikike. E, sa më e thellë është vdekja, aq më e thellë është mundësia e rilindjes.


Procesi
Kur ndodh vdekja fizike, ti rilindesh fizikisht. Përsa i përket brendësisë tënde, nuk do ndodhë asgjë, absolutisht asgjë. Ti do të mbetesh i njëjti… do të jetë e njëjta vijimësi, asgjë nuk do të jetë ndryshe.  Por sa më e thellë të jetë vdekja, aq më e thellë është ringjallja. Nëse vdes psikologjikisht, nëse mendja vdes, atëherë rilindesh, por kjo rilindje nuk është si rilindja fizike. Kur trupi vdes, zëvendësohet; një trup i ri e zëvendëson. Po kur vdekja është mendore, vdekje psikike, mendja nuk zëvendësohet. Vetëdija mbetet pa mendjen. Meditimi është vetëdije pa mendje… një qiell i hapur pa mure rrethepërqark. Ne mund të shkatërrojmë muret e një shtëpie, por jo dhomën, sepse dhomë nuk do të thotë tjetër gjë veçse hapësirë. Pa muret, dhoma bëhet «hapësirë». Do të jetë ende e pranishme, nën qiell të hapur. Natyrisht, ti nuk do ta shohësh më si dhomë, sepse tashmë nuk mund ta përkufizosh… është bërë njësh me qiellin… por dhoma është ende, si më parë. Madje më shumë se më parë. Vetëm se muret nuk janë më. Nëse e përkufizon dhomën si mure, mund të thuash se tashmë dhoma nuk është më; por nëse e përkufizon dhomën si hapësirë, si një boshllëk midis muresh, atëherë dhoma do të vijojë të jetë edhe pa muret. Madje, do të jetë bërë më e madhe… e pafundme. Kur mendja vdes – domethënë, kur muret e dhomës zhbëhen – boshllëku, hapësira brenda mureve mbetet, por bëhet shumë më e madhe. Kjo është vetëdija. Po bëj një dallim: boshllëkun e brendshëm po e quaj «vetëdije», ndërsa muret përreth «mendje». Ose mund të thuash kështu: mendja me m të vogël vdes. Mendja me M të madhe vijon të jetojë. Atëherë nuk është mendja jote; nuk mund të jetë jotja. Nëse muret rretheqark dhomës hiqen, nuk mund të thuash që dhoma është imja. Dhoma do të jetë, por jo imja, sepse unë mund ta quaj «imja» vetëm atë që është brenda mureve, brenda kufinjve. Zbrazësia e thjeshtë nuk mund të jetë imja. Prandaj, kur mendja me m të vogël vdes dhe është e pranishme mendja me M të madhe, ti nuk je. Dhe nuk je zëvendësuar nga një mendje tjetër; nuk je zëvendësuar fare. Meditimi është një vdekje e hollë, por e thellë. Është vdekja e vetes, e mendjes tënde, e egos tënde, e çdo gjëje që të përkufizon. Vetëm ajo që është brenda teje, ajo që s’është mendje, ajo që s’është ego, mbetet… dhe është vetëdije e pastër. Kësisoj, para së gjithash, muret e mendjes, proceset mendore, nuk janë meditime. Janë pengesa për meditimin. Çfarë janë këto mure? Si vetëpërkufizohet mendja, si është bërë e kufizuar? Cilët janë kufinjtë për shkak të të cilëve mendja është ndarë nga Mendja, nga vetëdija?


Meditimi
Ka tri gjëra. E para është kujtesa. Pjesa më e madhe e mendjes është kujtesa. Dhe është një kujtesë shumë e gjatë; zë fill qysh nga jetët e pafundme që ti ke jetuar. Mendja grumbullon gjithçka, jo vetëm atë që kemi mbledhur në mënyrë të ndërgjegjshme. Kur fëmija është në prehërin e së ëmës, mendja fillon të mbledhë. Kur ti flë, mendja mbledh; edhe kur je në koma, krejtësisht pa vetëdije, mendja mbledh. Mendja vazhdon të mbledhë: asgjë nuk i shpëton. Mendja e pavetëdijshme është një Mur i Madh Kinez kujtimesh… shumë shumë i gjatë.
Kjo kujtesë është jo vetëm një pjesë e trurit tënd, por një pjesë e çdo qelize të qenies tënde, të çdo qelize të trupit tënd. Në fillim janë njëzet e katër qeliza mashkulli dhe njëzet e katër qeliza femre ato që të kanë krijuar. Ato kanë patur një program të caktuar, një kujtesë të caktuar. Një ditë, qysh ditën e parë që ishe në mitrën e nënës, arritën të dinë deri dhe ç’lloj hunde do të kesh. Veza e re do të tregojë se çfarë sysh do të kesh, deri në ç’moshë do të jetosh, sa inteligjencë dhe sa ego do të kesh. Qeliza, në dukje e thjeshtë, me të cilën ke filluar jetën, është e ndërlikuar po aq sa dhe ti. Ajo përmban të gjitha kujtesat e të gjitha racave; mbart në vete tërë mendjen kolektive. Mandej depërton në shpirtin tënd… egoja jote, mendja jote. Kësisoj trupi ka kujtimet e tij, ndërsa mendja ka kujtimet e saj. Ti je udhëkryq: një mendje me shumë kujtime, dhe një trup me kujtimet e mbarë racës kolektive, me kujtimet e mbarë mendjes kolektive. Kujtimet e trupit janë më të forta se të mendjes, prandaj ti je gjithmonë viktima e tyre. Sadoqë rropatesh të luftosh kundër tyre, kur vjen çasti, trupi fiton. Mendja jote s’është asgjë përballë tij, sepse trupi është pjesë e mendjes racore. Ja pse të gjitha religjionet ranë në grackë në çastin kur filluan të luftonin trupin. Nuk mund të luftosh kundër trupit. Nëse fillon të luftosh kundër tij, arrin vetëm të çosh dëm jetën tënde.
Nuk mund të luftosh kundër trupit, sepse trupi është e tërë raca… e jo vetëm raca, por e tërë historia e vetë ekzistencës. Çdo gjë vijon të jetojë në ty. Çdo gjë ka ekzistuar e vijon të jetojë në trupin tënd; uni yt mbart në vete çdo gjë. Ja se pse një fetus në barkun e së ëmës duhet t’i kalojë të gjitha stadet e qenies njerëzore nëpërmjet evolucionit. Nëntë muajt e kaluara në barkun e nënës janë një përmbledhje e shkurtër e tërë evolucionit. Një individ e fillon ekzistimin e tij duke qenë një amebë, qeliza e parë primitive. Fillon nga e njëjtën gjëndje prej së cilës duhet të fillojë edhe ameba në ujët e detit. Mitra amësore përmban të njëjtat kushte kimike me ato të ujit të detit… të njëjtat. Uji në mitër, mbrënda të cilit noton qeliza, ka të njëjtët përbërës si uji i detit, saktësisht të njëjtët. Evolucioni fillon nga mitra amësore; por natyrisht është një evolucion në miniaturë. Gjithçka duhet të rifillojë, sepse qeliza ka një kujtesë. Nëse nuk përshkon sërishmi tërë procesin evolutiv, nuk mund të funksionojë si qelizë njerëzore e evoluar. Koha që kërkon ky proces është e shkurtër: amebës i është dashur të presë miliona vjet para se të mund të linte detin, por kjo qelizë, qeliza-vezë në mitrën amësore, e përshkon këtë fazë brënda vetëm një jave. Në këto shtatë ditë përmbushet i njëjti evoluim, në të njëjtat gjëndje evolutive… që përfshin miliona vite. Brënda nëntë ditëve të kaluara në mitrën amësore përfshihet i tërë evolucioni, e nëpërmjet këtij procesi qeliza ka një program të përcaktuar. Kësisoj, në njëfarë kuptimi, trupi yt është i tërë evolucioni. Në një gjëndje shumë të ngjeshur, atomike, trupi ka kujtesën e tij, e ai që dëshiron të hyjë në meditim, duhet që më së pari të kuptojë kujtesën e trupit të vet, kujtesën fiziologjike. Mos lufto kundër trupit. Nëse fillon të luftosh, hedh një hap të gabuar, e do të jesh gjithnjë e më tepër i pështjelluar. Bashkëpuno; nuk ka rrugë tjetër. Bëj që trupi yt të jetë plotësisht në rehatinë e vet; mos krijo kurrfarë tensioni midis teje e trupit. Lufta jote e vërtetë nuk është kundër trupit, as kundër kujtesës së trupit, por kundër kujtesës së egos… psikës sate, mendjes sate: dhe kjo është gjë tjetër, krejtësisht gjë tjetër. Prandaj mos lufto kundër trupit. Kur ti lufton kundër trupit, nuk ke kurrë kohë për të luftuar kundër mendjes. Kur fillon të luftosh kundër trupit, do të vazhdosh në pafundësi; do të jetë vetëvrasje. Do të jetë shkatërruese. Do të hedhësh farën e humbjes tënde. Fakti se do të pësojmë humbje është i pashmangshëm. Një qelizë e vetme që lufton kundër tërë njerëzimit, lufton kundër tërë qenies si e tillë! Është e pamundur.

Si ndodh?
Kështu pra, mos i interpreto kujtimet e trupit si të ishin kujtimet e tua. Përshembull, uria është një kujtim i trupit tënd. Mund ta luftosh, por fitorja do të jetë shumë e vështirë, shume zorshme, thuajse e pamundur. E nëse fiton, fitorja ka për të qenë humbja jote e plotë. Nëse do të mposhtësh urinë tënde, ke hedhur një hap vetëvrasës; brënda nëntëdhjetë ditësh do të jesh i vdekur. As trupi vetë nuk do të të tregojë më se ka ardhur çasti për t’u ushqyer. Kësisoj, është më mirë që ti të mos fitosh kurrë mbi trupin tënd. Përndryshe ka për të qenë vetëvrasje; nuk do të ketë më asnjë urë lidhëse midis teje dhe kujtimeve të trupit tënd. Kjo është e vetmja mënyrë për të fituar. Por në të vërtetë, ti nuk arrin të fitosh dot. Arrin veç të vrasësh veten. Ka metoda përmes të cilave mund të prishet ura midis teje e trupit tënd. Ka shumë metoda të hatha yoga-s, për të prishur urën. Trupi vazhdon të thërrasë «Uri! uri! uri!», por ti nuk e merr vesh kurrë; ura është prishur. Trupi vijon të kërkojë vëmendje, por ti nuk e di. Je bërë i pandjeshëm ndaj thirrjes së tij. Mos praktiko asgjë që e bën të pandjeshëm trupin tënd apo ty. Meditimi është ndjeshmëri e plotë. Kur arrin të jesh meditativ, trupi yt bëhet aq i ndjeshëm, sa ti nuk mund ta konceptosh tani për tani. Ne nuk dëgjojmë kurrë saktësisht, nuk shohim kurrë saktësisht… vetëm njëfarë soji. Ti përshkon një kopësht. Duket sikur ti shikon, por në të vërtetë vetëm vështron, nuk shikon. Sytë janë bërë të pandjeshëm; ti ke luftuar me sy. Trupi është bërë i pandjeshëm; ke luftuar kundër trupit.E tërë kultura tregohet armiqësore ndaj trupit… e tërë kultura, cilado që të jetë, qoftë lindore qoftë perëndimore, nuk bën kurrfarë dallimi. Në njëfarë kuptimi, kultura që ka evoluar në këtë planet është shëndetligë. Është armike e trupit. E, nëse ti vepron kundër trupit, atëherë në njëfarë kuptimi vepron kundër tërë universit. Është një univers në miniaturë. Marrëdhënia jote me universin, ura jote e komunikimit me universin, instrumenti yt për të mbërritur universin, është trupi yt. Trupi është një mister i madh. Kësisoj, mos lufto kundër trupit. Bëj gjithmonë një dallim të qartë mes asaj që është kujtesë e trupit, e asaj që është kujtesë e mendjes. Uria është një kujtesë e trupit, por edhe mendja ka kujtimet e saj. Nuk janë ekzistenciale; vlera e tyre nuk qëndron në synimet e mbijetesës. Ky është dallimi themelor mes kujtimeve të trupit dhe kujtimeve të mendjes. Kujtimet e trupit kanë një vlerë që lidhet me qëllimet e mbijetesës. Nëse ti i mohon, nëse lufton kundër tyre, nuk mbijeton dot. Por kujtimet psikologjike, në të vërtetë, nuk kanë ndonjë vlerë që lidhet me mbijetesën. Janë vetëm një grumbullim, një mbeturinë… diçka që duhet vërvitur tutje, diçka që duhet flakur tej, prejse ti je i ngarkuar. Por këto kujtime të mendjes janë njëlloj të vjetër, të lashtë. Kur ti zemërohesh, ka dy mundësi: mund të jetë ndonjë kujtim i trupit, mund të jetë ndonjë kujtim i mendjes. Është e domosdoshme të bëjmë njëfarë dallimi midis kujtimeve të trupit e kujtimeve të mendjes. Nëse zemërimi yt ka vlerë për mbijetesën, nëse pa të nuk mund të mbijetosh dot, atëherë kemi të bëjmë me një funksion të trupit. Por nëse pezmi yt nuk ka kurrfarë vlere për mbijetesën, atëherë është veç një zakon i mendjes, është veç një përsëritje mekanike e mendjes. Atëherë është një kujtim i mendjes. Je zemëruar aq shumë herë, sa tashmë është bërë diçka e kushtëzuar. Sa herë që dikush shtyp butonin, ti zemërohesh përsëri. Ji i vetëdijshëm për këtë! Por nëse dikush nuk është inatosur kurrë mendërisht, nëse nuk inatoset për forcë zakoni… zemërimi i tij trupor do të ketë bukurinë e vet. Nuk do të jetë kurrë diçka e shëmtuar. Do të jetë veç një tregues që ky individ është gjallë, jo i vdekur. Sa më shumë që zemërohesh për forcë zakoni, aq më e vogël është aftësia jote për t’u zemëruar fizikisht. Atëherë zemërimi yt do jetë diçka e shëmtuar. Nuk të shton asgjë. Je vetëm shkak turbullimi për veten e për të tjerët. Këtë mund ta nxëmë edhe përmes një rruge tjetër: për shembull, seksi. Seksi mund të jetë një kujtim i trupit. Atëherë ka një vlerë për mbijetesën. Por mund të jetë edhe thjesht mendor, trunor, për forcë zakoni. Atëherë nuk ka kurrfarë vlere për mbijetesën. Nëse seksi është veç një zakon, bëhet gjë e shëmtuar. Nuk do të mbartë në vete as dashuri e as bukuri. Nuk do të ketë muzikë, as kumbimet më të thella. Sa më shumë që seksi është trunor, aq më pak do të jetë i aftë trupi yt në të. Do të mendosh më shumë, por nuk do mund ta dish me saktësi se ç’është, cili është misteri i tij më i thellë. Mendja do të vazhdojë të mendojë për seksin, e trupi duhet t’i shkojë pas. Sa herë që trupi i shkon pas mendjes, aty nuk ka jetë. Trupi hiqet osh si një peshë e vdekur. Në gjithçka – seks, lakmi apo çfarëdo gjëje tjetër – bëj përherë një dallim, sigurohu nëse ka apo nuk ka vlerë për mbijetesën. Nëse ka vlerë për mbijetesën, mos e lufto. Nëse është veç një zakon mendor, bëhu i ndërgjegjshëm. Kujtesa e mendjes, kujtesa e të gjitha veprimeve tua të kaluara, është bërë diçka e kushtëzuar. Ti vijon të përsëritësh të shkuarën; sillesh si makinë. Ji i vetëdijshëm! Do të befasohesh kur ta dish që, nëse nuk ka mendje në zemërimin tënd, nëse është veç një kundërveprim i plotë ndaj një gjëndjeje, një kundërveprim i tërë trupit, pa parakushtëzim mendor… atëherë nuk do të ketë fare pendim. Ke vepruar në mënyrë të plotë në gjendjen e dhënë, ashtu siç e kërkonte gjendja. Atëherë nuk duhet të ketë asnjë pendim. E kur nuk ka pendim, nuk do të ketë as grumbullim psikologjik. Nuk do të bëhet zakon për ty,marrë nga: OSHO.

Ja çfarë ushqimesh duhet të hani për një jetë seksuale të kënaqshme


Që në lashtësi burrat dilnin për gjah në kërkimin e një afrodiziaku natyral që me t’u kapërdirë, t’i transformonte në makina seksi. Në Kinë mund të kërkonit një pjatë kastravecë deti, reputacioni i të cilëve si fuqizues të dëshirës seksuale rrjedh nga prirja për t’u fryrë porsa preken. Në kultura të tjera burri duhet të hajë thëllëzë mashkull të ngordhur, fytyrë hipopotami, apo të ngjyejë objekte në formë mashkullore në vaj. Të marrë spec djegës ose fara hithre dhe t’i vendosë aty ku nuk do të dëshironte, vetëm e vetëm për të përmirësuar aftësinë seksuale. Sipas psikologëve të seksologjisë, çfarëdolloj ushqimi (pak rëndësi ka sa ekzotik është apo në cilën grykë duhet ët hyjë), mund të ketë një efekt qetësues. Që do të thotë se do të rritë energjinë, nëse jeni me të vërtetë të bindur se do ta bëjë. Ju këshillojmë të eksperimentoni strategjinë tonë (më e përshtatshme për shqisat e të shijuarit): zhvillo shijen për vitaminat, mineralet dhe barërat që lubrifikojnë mekanizmat. Nisni parapërgatitjet me pak nga këto ushqime dhe minerale të treguara më poshtë, dhe nuk do të vonojë shumë mbledhja e rezultateve.

Mineralet thelbësore për seksin

Të gjitha mineralet dhe vitaminat ndihmojnë, por është zinku ai që bën punën më të vështirë. Ai është i lidhur me pjellorinë, fuqinë, dëshirën dhe shëndetin seksual në kufij të gjatë kohorë dhe ka rol thelbësor në prodhimin e spermatozoideve. Përgjegjëse për pakësimin e vëllimit të spermës dhe të nivelit të testosteronit janë rezervat e pakta me zink. Në çdo ejakulim mund të konsumohen rreth 5 gramë zink, që do të thotë 1/3 e furnizimit të përditshëm. Për fat të mirë zinku është i lehtë për t’u marrë: 110 gramë biftek furnizon gjysmën e nevojës ditore dhe një midhje e vetme siguron të gjithë zinkun që ju duhet. Të pasur me zink janë gjeli, drithërat dhe fasulet.

Efektet e selinos në jetën në çift

Lërini mënjanë spërkatësit me ferromone që duhet të tërhiqnin femrat. Studiuesit, në kërkim të një toniku me të vërtetë të efektshëm, u përqendruan në një hormon të fuqishëm mashkullor, androsteroni, i pranishëm edhe të selinoja. Me sa duket, androsteroni lirohet pas ngrënies, me djersitjen. Thuhet se androsteroni tërheq femrat: mos u nëse ju afrohet ndonjëra. Edhe nëse nuk do të keni aq shumë fat, kujtohuni se po konsumoni ushqim me pak kalori, të pasur me fibra që ju ndihmon në pastrimin e dhëmbëve dhe ju freskon frymëmarrjen.

Ushqimet që shmangin problemet seksuale

Një prostatë problematike mund të zvogëlojë mundësinë për të pasur ereksion, duke u bërë pengesë e madhe në jetën seksuale. Prostati, pezmatimi i rëndë i prostatës, ndonjëherë i shoqëruar me dhimbje dhe dobësim, mund të mbahet nën kontroll nga ushqime si arra, fara apo mielli integral, nënprodukte të thekrës. Këto prodhojnë hormone bimore si vajra dhe substanca të tjera që ulin pezmatimin e prostatës. Farat e kungullit, në veçanti kanë vajra që lehtësojnë ndjesinë e sikletit dhe trysninë në legen të shkaktuar nga fryrja e prostatës. Mund t’iu ndihmojë edhe dieta orientale: nënproduktet e sojës, orizi dhe lakra kineze, mund të ulin efektet e dihidrosteronit, një nënprodukt i testosteronit i ardhur nga hipertrofia prostatike.
Afrodiziakët nxisin dëshirën

Afrodiziak është çfarëdolloj substance apo aktivitet që ngjiz dëshirën për dashuri. Disa kanë pikënisje shkencore, por tek shumica e tyre vepron impulsi i imagjinatës. Çdo kulturë dhe secili nga ne vepron përpara tyre, por sipas mënyrës së tij. Gjatë mijëra vjetëve njerëzimi ka krijuar mundësi nga më të ndryshmet në kërkim të aromave të ndryshme, në kërkim të ngasjes së pornografisë dhe krijimit të artit erotik. Ndryshimi mes tyre varet nga gustot e gjithsecilit, ajo që është erotike për njërin mund të jetë pornografi për tjetrin. E ngrëna dhe e shijuara seksuale varen më pak nga sistemi tretës dhe seksual se sa nga truri, pasi gjithçka që na rrethon është më tepër një ëndërr, iluzion, gënjeshtër. Duke ju referuar ushqimit dhe seksualitetit, natyra posedon një minimum shumë të thjeshtë i destinuar për individin dhe specien. Imagjinata është një demon i qëndrueshëm dhe ka shumë rëndësi në botën seksuale.

Ushqimet zgjojnë epshin

Që kur njerëzit e parë filluan jetën, lidhja midis të ngrënës dhe seksit kanë qenë temat e qëndrueshme të të gjitha kulturave. Në një botë perfekte, mendohet se çfarëdo lloj ushqimi natyral, i freskët, tërheqës në pamje, i shijshëm dhe i këndshëm, do të thotë të njëjtat cilësi që çdokush do t’i dëshironte në një çift, do të ishte afrodiziake. Por, ashtu sikundër ka metoda për të nxitur dëshirën, njihen edhe ato që e shuajnë atë. Por ka edhe substanca të cilat konsiderohen fatale për dëshirat, valeriani në doza të vogla mund të jetë stimulant, birra e bashkuar me verën në sasi të vogla përdorej në të kaluarën si eksitues, por në doza të mëdha ato do të bezdisnin dhe dashuria nuk do të kishte jetë. Po kështu banjat me ujë të ftohtë nuk janë të këshillueshme, sepse nuk mund të ndihmojnë për të zgjuar dëshirat. Uthulla ka cilësi shumë të mira mjekësore, por ajo mund të shkaktojë të vjella, impotence temporale mbasi ftoh gjakun.

Dashuria dhe surprizat erotike

I vetmi afrodiziak i vërtetë dhe i pagabueshëm është dashuria. Asgjë nuk mund të ndalojë pasionin e dy njerëzve të dashuruar. Në këtë rast nuk ka rëndësi se ku ndodhesh, sa vjeç je, je i lodhur apo jo fizikisht, je rehat në krevat apo ku ndodhesh. Afrodiziaku i dytë është variacioni. Variacioni rinovon zjarrin e dashurisë. Kjo shpjegon poligaminë si dhe mungesën e besnikërisë. Por për të ndezur dëshirën në një çift ku ekziston dashuria ka vend edhe imagjinata. Një gjë e tillë mund të ndiqet edhe gjatë gatimit. Çdo gjë që gatuhet për një të dashur është sensuale, por është akoma më shumë në se të dy marrin pjesë në gatim, duke shfrytëzuar rastin që së bashku me qërimin e lëkurës së qepës, të fillojnë të zhvishen edhe ata. Kontrasti dhe surpriza janë erotike, një vajzë e veshur me pantallona të shkurtra dhe e hipur në një motoçikletë mund të duket eksituese, ndërkohë që një burrë në një situatë të tillë mund të duket qesharak.

Si të mposhtim lodhjen e shkaktuar nga anemia


Marrja e hekurit në farmaci, apo tentativat për të rregulluar dietën ushqimore shpesh herë nuk na ndihmojnë që të shpëtojmë nga ndërlikimet që lë në organizmin tonë një ndër çrregullimet më të shpeshta të gjakut siç është anemia. Lodhja e shkaktuar nga anemia, dhe vështirësia në të përqendruarit për kryerjen e aktiviteteve të përditshme janë simptomat më të shpeshta të shkaktuara nga anemia. Problem të cilin shumë njerëz, e neglizhojnë, si dhe në raste të tjera mundohen që ta trajtojnë duke iu drejtuar farmacistit dhe ideve se me rregullimin e dietës ushqimore mund të largojnë ndërlikimet. Në një intervistë për gazetën “Dita”, mjekja Ilda Xhelili tregon se anemia nuk duhet kuptuar vetëm si mungesë e hekurit, dhe se për trajtimin e saj duhet të vendosë vetëm mjeku specialist. Në vijim të shkrimit gjeni të detajuara shkaqet dhe format më të shpeshta të shfaqjes së anemisë, si dhe këshillat që nuk duhen neglizhuar në mënyrë që të shpëtoni nga ndërlikimet që sjell kjo sëmundje.

Çfarë është anemia, si dhe në çfarë formash shfaqet ?
Anemia është një gjendje që zhvillohet kur gjaku i organizmit nuk ka mjaftueshëm qeliza të kuqe të shëndetshme apo hemoglobinë. Hemoglobina është substance kryesore e qelizave të kuqe të gjakut që lidh oksigjenin. Është pikërisht gjaku, i cili nëpërmjet rruazave të kuqe dhe hemoglobinës shpërndan në të gjithë trupin tonë oksigjenin dhe lëndët ushqyese. Nëse numri i rruazave të kuqe dhe hemoglobina nuk janë në vlerat e tyre normale, atëherë i gjithë organizmi nuk do të furnizohet me sasinë e duhur të oksigjenit. Kjo shpjegon edhe simptomën më të shpeshtë të anemisë që është lodhja për shkak se gjithë organet nuk marrin atë që kanë nevojë për të funksionuar si duhet. Anemia është një ndër çrregullimet më të zakonshme të gjakut. Fjala anemi rrjedh nga greqishtja që do të thotë mungesë gjaku. Anemitë klasifikohen në anemi që rrjedhin nga humbja e gjakut (hemorragjitë akute ose kronike) anemitë që vijnë si rezultat i shkatërrimit të tepruar të qelizave të gjakut (hemoliza) dhe anemitë që rrjedhin nga prodhimi i mangët i qelizave të kuqe të gjakut ( çrregullime të hematopoezës ).

Cilat janë kategoritë më të rrezikuara për t’u prekur nga anemia?
Sot numërohen rreth 400 lloje të ndryshme anemish dhe shkaqet janë të shumëllojshme. Në SHBA rezultojnë të prekur rreth 3.5 milionë njerëz. Nga anemia rrezikohemi të gjithë. Megjithatë është konstatuar se gratë dhe personat që vuajnë nga sëmundje kronike janë me rrezik të rritur për anemi. Janë pikërisht këto kategoritë më të shpeshta që paraqiten për ndihmë tek mjeku, si pasojë e ndërlikimeve të shfaqura nga prania e anemisë.

Cilat janë shenjat më të shpeshta klinike që na vijnë në ndihmë për të kuptuar se jemi të prekur nga anemia?
Në shumë njerëz anemia shkon pa u vënë re ku simptomat mund të jenë të vogla ose të paqarta. Më shpesh njerëzit raportojnë dobësi të përgjithshme, lodhje, gjendje e keqe e përgjithshme, vështirësi në përqendrim, vështirësi në frymëmarrje. Kur gjendja është më e avancuar kanë dridhje trupi, rrahje të shpeshta të zemrës, dhimbje gjoksi, dhimbje kockash, vështirësi në gëlltitje, zbehje të lëkurës dhe të mukozave, thonj delikatë e të thyeshëm lehtë. Anemitë kronike mund të çojnë në çrregullime të sjelljes tek fëmijët si rezultat i çrregullimeve të sistemit nervor duke reduktuar edhe performancën shkollore, vështirësi në përqendrim. Ndërsa tek anemitë nga mangësia e hekurit është më e shpeshtë simptoma e dhimbjes dhe lodhjes së këmbëve.

Për të ndalur sa më shpejt ndërlikimet që shfaqen nga anemia, cila është terapia e rekomanduar?
Trajtimi i anemisë është një moment mjaft i rëndësishëm. Abuzohet shumë me këto raste. Njerëzit e sinjifikojnë rëndom aneminë me mungesën e hekurit dhe shkojnë direkt në farmaci dhe marrin atje mjekim. Anemia trajtohet sipas shkakut dhe me doza rigorozisht të përcaktuara mirë nga mjeku hematolog. Kohëzgjatja e mjekimit përcaktohet në bazë të ekzaminimeve periodike ciklike. Përsa i përket dietës ajo duhet të jetë e shumëllojshme dhe gjithëpërfshirëse sidomos në periudha të caktuara të jetës. Nëse kemi anemi, duhet të kërkojmë trajtim urgjent nga mjeku dhe nuk zgjidhet absolutisht vetëm me ushqyerjen, apo vajtjen në farmaci për të marrë hekur, apo preparate të tjera të cilat nuk janë të rekomanduara nga një mjek specialist pasi të jenë kryer vizitat dhe analizat përkatëse.

Shkaktarët dhe format e shfaqjes së anemisë
  • Duke u nisur dhe nga klasifikimi i anemive, ndër shkaqet më të shpeshta të anemive që shkaktohen nga humbjet e gjakut përmendim gjak rrjedhjet që mund të ndodhin ngadalë për një periudhë të gjatë kohore dhe shpesh mund të shkojnë pa u vënë re.
  • Këto ndodhin më shpesh në rastet e çrregullimeve të sistemit të tretjes si për shembull gastritet (inflamacione, infeksione të stomakut), ulcerat e ndryshme, hemorroidet (majasëlli), kanceri.
  • Mund të ndodhë tek përdoruesit e drogave, nga përdorimi i pakontrolluar i medikamenteve të tilla si aspirina, ibuprofeni, kortizonikët që mund të shkaktojnë gastrit dhe ulcera.
  •  Menstruacionet te femrat mund të shkaktojnë anemi nëse gjakderdhja është e tepruar dhe zgjat shumë në kohë. Edhe gjatë shtatzanisë kemi anemi, por këto trajtohen mjaft mirë dhe kalojnë pa problem nëse situata mbahet nën kontroll nga mjekët.
  • Po ashtu edhe gjatë lindjes sidomos pas shtatzanive të shumëfishta.
  • Rasti tjetër është kur organizmi nuk prodhon sasinë e duhur të qelizave të kuqe ose ato prodhohen me defekte të cilat mund të jenë edhe të trashëguara. Në të dy rastet marrim rezultatin e anemisë.
  • Qelizat e kuqe të gjakut mund të kenë mungesa të mineraleve ose të vitaminave të cilat janë të nevojshme që ato të funksionojnë normalisht. Këtu përmendim aneminë me qeliza në formë drapëri ( anemia drepanocitare ), anemia nga mangësia e hekurit, anemia nga mangësia e vitaminave.
  • Anemia në formë drapëri (drepanocitare) vjen si rezultat i një defekti gjenetik që trashëgohet. Qelizat e kuqe në formë drapëri nuk mbartin sasinë e duhur të oksigjenit dhe shkatërrohen shpejt kështu që dhe organizmi nuk furnizohet si duhet me oksigjen duke shkaktuar dobësi dhe dhimbje trupore.

Anemia nga mungesa e hekurit
  • Ndërsa anemia më e shpeshtë dhe më e njohur është ajo nga mangësia e mineralit të hekurit. Palca e kockave ka nevojë për hekur që të mund të prodhojë hemoglobinën, e cila bën transportimin e oksigjenit në gjithë organizmin. Pa hekur të mjaftueshëm nuk prodhohet hemoglobina e mjaftueshme për rruazat e kuqe. Mangësitë e hekurit mund të rrjedhin nga dietat e varfra me hekur (sidomos foshnjat), gjatë periudhës kur rriten nevojat e organizmit për hekur (adoleshenca, shtatzania, ushqyerja me gji), dhurimet e shpeshta të gjakut, menstruacionet, dietat vegjetariane, sëmundje të ndryshme të aparatit tretës, operacione të stomakut apo zorrës së hollë , pijet me kafeinë etj.
  • Përveç hekurit mund të kemi mangësi të vitaminës B12 dhe acidit folik që janë të domosdoshme për prodhimin e vetë rruazave të kuqe të gjakut. Këto mangësi mund të vijnë gjatë infeksioneve parazitare, kirurgjive të stomakut apo të zorrëve, infeksionit të HIV-it, gjatë shtatzanisë, përdorimi i alkoolit, medikamente të ndryshme.

Mungesa e acidit folik gjatë shtatzanisë
  • Mangësia e acidit folik është mjaft e rëndësishme në periudhën e parë të shtatzanisë sepse çon në defekte të lindura të tubit nervor (spina bifida). Prandaj është e këshillueshme që nënat që kanë planifikuar shtatzëni të bëjnë profilaksinë me acid folik tre muaj përpara e në vazhdim. Sigurisht që me këshillimin e mjekut për përcaktimin e saktë të dozës.
  • Kushte të tjera kur kemi anemi mund të përmendim sëmundje kronike të veshkave, çrregullime të tiroides, kanceri, artriti rheumatoid, diabeti, mosha e vjetër, stresi, çrregullimet e presionit arterial, çrregullime të koagulimit të gjakut, zmadhimi i shpretkës, valvulat e zemrës (protezat valvulare).

Anemia, çrregullon sjelljen e fëmijëve 
Anemitë kronike mund të çojnë në çrregullime të sjelljes tek fëmijët si rezultat i çrregullimeve të sistemit nervor duke reduktuar edhe performancën shkollore, vështirësi në përqendrim. Ndërsa tek anemitë nga mangësia e hekurit është më e shpeshtë simptoma e dhimbjes dhe lodhjes së këmbëve./dita

Infeksionet e mëlçisë nga përdorimi pa kriter i paracetamolit e alkoolit


Përdorimi në masë i medikamenteve të ndryshme, alkoolit, ushqimeve jo të shëndetshme, janë ndër faktorët e shpeshtë që shtojnë ndërlikimet shëndetësore të mëlçisë, të cilat manifestohen në formën e hepatiteve. Në një intervistë për gazetën “Dita”, mjekia Ilda Xhelili flet për këshillat që nuk duhet t’i neglizhojmë, zbatimi i të cilave shmang dëmtimin e mëlçisë. Hepatiti është një gjendje mjekësore e përcaktuar si inflamacion (infeksion) i mëlçisë dhe që karakterizohet nga prezenca e qelizave të inflamuara (infektuara). Emri vjen nga fjala greke “hepar”, që do të thotë mëlçi duke shtuar dhe prapashtesën “itis” që do të thotë inflamacion (infeksion). Hepatiti është akut kur shfaqet menjëherë dhe nuk zgjat më shumë se gjashtë muaj, ndërsa kur e kalon këtë periudhë kohore quhet hepatit kronik.

Çfarë i shkakton hepatitet?
Në të gjithë botën viruset e hepatitit janë shkaktarët më të zakonshëm, por hepatitis mund të shkaktohet edhe nga infeksione të tjera apo substanca toksike (helmuese) të tilla si alkooli, medikamente të caktuara (si për shembull paracetamoli, flagyli, antibiotikë të ndryshëm, etj), disa tretës industrial organikë, parazitë të ndryshëm, mykra apo edhe sëmundjet autoimune. Përsa i përket shkaktarëve viralë, hepatitet klasifikohen në këto lloje: hepatit viral A, B, C, D dhe hepatitis E.

Cilat janë shenjat klinike, e simptomat më të shpeshta që shoqërojnë shfaqjen e hepatiteve ?
Në rastin e hepatitit akut, shenjat fillestare nuk janë specifike, ai fillon pothuajse si gripi, me dobësi të përgjithshme, dhimbje muskulare, ethe, të përziera ose të vjella, diarre, dhimbje koke. Më vonë, me përparimin e sëmundjes fillon shfaqja e shenjave specifike si humbja e thellë e oreksit, neveri në pirjen e duhanit tek duhanpirësit, urina me ngjyrë të errët si çaj, zverdhje e lëkurës dhe e syve, dhimbje barku. Sa i takon ekzaminimeve, vihet re zmadhimi i mëlçisë dhe i shpretkës, rritje e numrit të rruazave të bardha të gjakut, rritje e nivelit të bilirubinës dhe transaminazave (enzima të mëlçisë). Ecuria i përfshin të gjitha format klinike që nga ajo e thjeshta me shenja të lehta, tek ecuria e zakonshme, por e zgjatur e deri tek forma fulminante, ku i sëmuri mund të bjerë edhe në koma.

Po në rastin e hepatitit kronik, cilat janë simptomat që shfaqen?
Ndërsa hepatitis kronik mund të paraqitet me një dobësi të vazhdueshme trupore dhe lodhje pa shenja specifike dhe kur kryejmë ekzaminimet e duhura klinike vihen re dëmtime të avancuara klinike.

Cilat janë ndërlikimet që shfaqen si pasojë e dëmtimit të qelizave të mëlçisë?
Nëse qelizat e mëlçisë janë të dëmtuara në masë, për pasojë kemi hemorragji (gjakderdhje) të ndryshme, edema periferike (ënjtje të këmbëve kryesisht) dhe ascit (grumbullim të lëngjeve në bark). Përfundimisht cirroza mund të çojë në varice të ezofagut ( dëmtime dhe zgjerime të enëve të gjakut ) të shoqëruara me hemorragji, encefalopati hepatike ( konfuzion mendor deri në gjendje kome ), çrregullime të menstruacioneve, çrregullime të gjëndrës tiroide, etj.

Dihet që një ndër masat parandaluese kundër hepatiteve është vaksina, cilat janë kategoritë që duhet të vaksinohen për të shpëtuar nga ndërlikimet që sjell në shëndet prania e këtyre hepatiteve?
 E vetmja mënyrë parandaluese për hepatitin viral A dhe B është vaksinimi. Sa i përket vaksinës së hepatitit A imuniteti është arritur në masën 99-100 për qind që realizohet nëpërmjet marrjes së dy dozave. Kjo vaksinë nuk rekomandohet nën moshën një vjeç. Ndërsa për hepatitin B, Organizata Botërore e Shëndetit që prej vitit 1986 rekomandon vaksinimin e të porsalindurve brenda 24-orëshit të parë të lindjes, për të parandaluar infektimin nga një nënë e infektuar. Imuniteti është arritur në rreth 95 për qind të rasteve dhe përfshin marrjen e tyre dozave. Tek moshat mi40 vjeç ka një ulje të përgjigjes imune ndaj vaksinës.

Përveç vaksinës, cilat janë masat e tjera parandaluese që nuk duhen neglizhuar. Po në lidhje me dietën ushqimore ç’mund të themi?
Masë tjetër parandaluese për hepatitin viral janë marrëdhëniet seksuale të mbrojtura pasi hepatitis viral është një sëmundje seksualisht e transmetueshme. Hepatiti viral përhapet edhe nëpërmjet transfuzionit të gjakut të infektuar, përdorimi nga shumë personave i shiringave të drogës, gjatë mjekimit të dhëmbëve apo edhe në rrugë vertikale nga nëna tek fëmija. Ndërsa kundrejt hepatitit alkoolik asnjëherë nuk duhet abuzuar me alkoolin sepse dëmet që ai sjell janë të pakthyeshme. Lidhur me mënyrën e ushqyerjes rekomandohen fruta dhe perime të freskëta, të ziera ose të pjekura, jo të skuqura, jo yndyra, jo sheqerna, jo pikante. Gjatë kohës që vuajmë me hepatit, për fazën akute rekomandohet regjim shtrati, përdorimi i supërave të lehta, lëngje të freskëta frutash dhe komposto të bëra vetë me pak sheqer. Në këtë formë ndërlikimet e sëmundjes do të jenë më të lehta dhe në sajë të kujdesit do mund të kalojnë.

Nëse dikush ka kaluar hepatit viral, a mund të infektohet përsëri?
Nëse një person ka kaluar hepatitin në të shkuarën, nuk ka mundësi që të infektohet përsëri me atë formë hepatiti,pra nuk mund të infektohet nga i njëjti virus, por ai mund të sëmuret nga një formë tjetër hepatiti. P.sh, nëse kemi kaluar Hepatitin Viral A, nuk mund të infektohemi përsëri nga Hepatiti Viral A, por me një formë tjetër si Hepatiti B,C etj.

Format më të shpeshta të hepatiteve
 1. Hepatiti i shkaktuar nga alkooli
Një ndër shkaqet më të shpeshta dhe në rritje mbetet abuzimi me alkoolin. Konsumi i tepruar i alkoolit është një faktor i rëndësishëm në dëmtimin e qelizave të mëlçisë. Konsumimi i më tepër se 80 gram alkool në ditë për meshkujt dhe i më tepër se 40 gram për femrat çon në zhvillimin e hepatitit alkoolik. Kjo patologji paraqitet me një larmishmëri shenjash klinike, që nga mungesa e tyre e deri në zhvillimin e cirrozës së mëlçisë. Cirroza hepatike zhvillohet më tepër tek personat që janë për një kohë të gjatë përdorues të alkoolit.
  1.  Përdorimi i tepruar i paracetamolit çon në hepatit  
Po ashtu mjaft i njohur është edhe hepatitis nga përdorimi pa kriter i paracetamolit. Medikamentet veprojnë nëpërmjet një shumëllojshmërie mekanizmash, përfshirë këtu dëmtimin e drejtpërdrejtë të qelizave, duke prishur metabolizmin qelizor dhe duke shkaktuar ndryshime strukturore të tyre.
  1.  Hepatiti autoimun më i shpeshtë tek gratë e reja  
Ndërsa në rastin e hepatitit autoimun, kemi të bëjmë me një sëmundje kronike të shkaktuar nga një përgjigje imune kundër qelizave jonormale të mëlçisë. Ka mendime të shumta se kjo sëmundje ka një predispozicion gjenetik. Sëmundja prek njerëz të gjitha moshave, por më të predispozuara janë gratë e reja. Shumë njerëz me hepatit autoimun vuajnë edhe nga sëmundje të tjera autoimune.
  1.  Hepatitet ishemike prej çrregullimeve të gjakut
Një prezantim tjetër janë hepatitet ishemike që vijnë si rezultat i çrregullimeve të qarkullimit të gjakut ose i spazmave (shtrëngimeve) të enëve të gjakut apo i nivelit të lartë të yndyrave në gjak. Shpesh kjo gjendje është e lidhur edhe me infarktin në zemër, por mund të vijë edhe si rezultat i gjendjeve septike (infeksione të rënda). Megjithatë, hepatitet ishemike, rrallë shkaktojnë dëmtime të përhershme të mëlçisë.
  1.  Hepatiti i rrallë që shfaqet tek të porsalindurit
Ndërsa një formë e rrallë e hepatitit është edhe “hepatitis gjigant cellular” që ndodh kryesisht tek të porsalindurit dhe fëmijët e vegjël. Diagnoza është bërë në bazë të pranisë së hepatociteve (qelizat e mëlçisë) të mëdha, shumëbërthamore në biopsinë e mëlçisë. Shkaku i kësaj forme është i panjohur, por vihen re lidhje me infeksionet virale, çrregullime autoimmune, si dhe toksiciteti medikamentoz.

8 këshillat më të shpeshta për t’u mbrojtur nga hepatiti viral
Respektoni rregullat e higjienës(larje e shpeshtë e duarve).
Përdorni prezervativ gjatë kontaktit seksual.
Mos përdorni pajisjet personale të tjetrit si: furçë dhëmbësh dhe brisk roje.
Nuk duhen përdoruar të njëjtat age dhe shiringa.
Përdorni doreza nëse ju duhet të prekni gjakun e një personi tjetër.
Sigurohuni që tatuazhet apo vendosja e sendeve me shpim (piercing) në trup, të bëhet me mjete sterile.
Nuk duhet dhuruar gjak apo produkte të tij, nëse e dini apo zbuloni se keni Hepatit B.
Testohuni për Hepatit B dhe C, pasi shpesh bartësit nuk e dinë se janë të infektuar me to. Testimi rrit mundësinë e zbulimit të hershëm të personave bartës apo të formave kronike, si dhe rrit mundësinë e trajtimit të hershëm të tyre.

Varësia nga alkooli, në rritje tek të rinjtë, e veçanërisht femrat   
Përdorimi i tepruar i pijeve alkoolike nga të rinjtë po bëhet një fenomen tejet shqetësues për bluzat e bardha. Janë me dhjetëra rastet që paraqiten çdo ditë në spital për ndihmë të specializuar sa i takon pirjes së alkoolit. Situata bëhet edhe më shqetësuese, veçanërisht në ditët e fundjavës. Mjekët e shërbimit të Toksikologjisë në QSUT, vënë në dukje se krahas shtimit të rinjve që bien pre e alkoolit, një fenomen tjetër që po bie në sy është edhe rritja e numrit të përdoruesve në radhët e femrave. Shefi i shërbimit të Toksikologjisë, Zihni Sulaj sqaron se të rinjtë nën moshën 30 vjeç, përbëjnë gati 30 për qind të rasteve që shtrohen, sepse kanë probleme madhore të varësisë ndaj alkoolit. Më tej autoritetet shëndetësore sqarojnë se në repartin e Toksikologjisë në Qendrën Spitalore Universitare “Nënë Tereza”, çdo ditë paraqiten 10 persona të alkoolizuar, ku një numër i madh i tyre janë adoleshentë. Ky numër, në ditë festash dhe sidomos gjatë fundjavës, kur të rinjtë dalin në mënyrë masive dyfishohet./dita

Presioni i lartë i gjakut, 7 armiqtë që duhen mbajtur nën kontroll


Hipertensioni është një term që përdoret për të përshkruar presionin e lartë të gjakut në arteriet tona. Leximet për presionin e gjakut jepen zakonisht si dy numra për shembull 120/80 mmHg (mm shtyllë zhive, mërkuri). Këto janë dhe shifrat e një presioni arterial ideal. Vlerat e presionit arterial mund të ndryshojnë edhe sipas moshës. Ato pësojnë një rritje fiziologjike deri në moshën 20 vjeç. Te disa njerëz këto vlera mbeten të pandryshuara gjatë gjithë jetës, ndërsa te disa të tjerë presioni arterial vazhdon të rritet me rritjen e moshës. Hipertensioni arterial diagnostikohet atëherë kur vlerat e tensionit janë të barabarta ose më të larta se 160/95 mmHg. Megjithatë shumë studiues këto vlera i gjejnë shumë të larta për të ndarë gjendjen e shëndoshë nga sëmundja e shfaqur. Është vënë re se te njerëzit me vlera të presionit arterial TA ndërmjet 140/90 mmHg dhe 160/95 mmHg, rreziku për të pësuar sëmundje kardiovaskulare dyfishohet, prandaj vlerat maksimale të presionit arterial normal tek i rrituri janë deri në 140/90 mmHg. Presioni arterial pëson ndryshime të theksuara edhe te njerëzit e shëndetshëm. Veprimtaria fizike, ankthi, emocionet mund t’a rrisin deri në 220 mmHg, por në këtë rast ai normalizohet shpejt me largimin e shkakut.

Cilët janë faktorët e rrezikut për këtë sëmundje?
  • Streset e shumta psiko-emocionale çojnë me kohë në shfaqjen e hipertensionit arterial.
  • Obeziteti shoqërohet shpesh me rritjen e presionit arterial.
  • Përdorimi pa kriter i kripës së gjellës gjithashtu ndikon në rritjen e presionit arterial. Sasia ditore normale e kripës që përdoret ndryshon nga 3-12 gram, por ka njerëz që përdorin sasi edhe më mëdha kripe (mbi 20 gram). Pikërisht te këta persona mundësia për të pësuar hipertension arterial është më e madhe. Nevojat e organizmit për kripë mund të plotësohen edhe vetëm me atë që përmbajnë vetë ushqimet, pa pasur fare nevojë për shtesë gjatë përgatitjes dhe ngrënies së tyre. Megjithatë duhet thënë se hipertensioni nuk shfaqet te të gjithë njerëzit që përdorin shumë kripë. Ai shfaqet veçanërisht tek ata persona që kanë defekte gjenetike të pompës sodike (pompa e ekuilibrit të molekulave të kripës në organizëm).
  • Një faktor i rëndësishëm rreziku në shfaqjen e hipertensionit arterial është përdorimi i duhanit. Oksidi i karbonit që çlirohet dhe lëndët e tjera toksike, dëmtojnë enët e gjakut. Ky është gjithashtu edhe një faktor mjaft i shpeshtë rreziku edhe për sëmundjet ishemike të zemrës (infarktet).
  • Jeta sedentare është një faktor tjetër që shkakton prirje për shfaqjen e hipertensionit arterial. Studimet epidemiologjike kanë treguar se njerëzit që merren me punë fizike janë më të mbrojtur karshi kësaj sëmundjeje.
  • Tjetër faktor risku është përdorimi i alkoolit. Personat që përdorin shumë alkool janë të predispozuar për sëmundjen (më shumë se një pije në ditë për femrat dhe më shumë se dy pije në ditë për meshkujt).
  • Sëmundje të ndryshme favorizojnë hipertensionin arterial (sëmundje kronike të veshkave, të gjendrave mbiveshkore, diabeti), shtatzania, medikamente të ndryshme (si pilulat kontraceptive, medikamentet antimigrenoze, etj).
Cilat janë shenjat më të shpeshta klinike të kësaj sëmundjeje?
Për vite me radhë hipertensioni arterial zhvillohet në mënyrë të heshtur megjithëse dëmtimet e enëve të gjakut janë përparuese. Nuk janë të rralla rastet kur ai zbulohet për herë të parë në ndërlikimet që ai shkakton në tru apo në zemër. Shenjat klinike më të shpeshta të sëmundjes janë : dhimbja e kokës, zhurma në vesh, marrje mendsh, gjak nga hundët, lodhje, nervozizëm, valë skuqjeje dhe nxehtësie në kokë. Megjithatë asnjë nga këto shenja nuk janë specifike për hipertensionin arterial sepse këto shenja janë po aq të shpeshta edhe tek ata persona që nuk vuajnë nga kjo sëmundje. Prandaj këshillohet që kur kemi shenja të tilla, të bëjmë matje të rregullta të tensionit për një kohe të gjatë dhe duke u konsultuar me mjekun e familjes.
Çfarë duhet të kemi parasysh kur masim tensionin arterial?
Këshillohet që 4-5 minuta përpara se të matet tensioni duhet të qetësohemi, pasi në njerëzit emotivë mund të gjendet tension i lartë edhe në njerëzit që nuk janë hipertonikë. Mansheta e aparatit duhet të puthitet mirë me krahun e zhveshur dhe në asnjë mënyrë të mos vihet mbi rroba. Gjatë matjes duhet të qëndrojmë shtrirë ose ulur. Ambienti ku kryhet matja duhet të jetë i ngrohtë në dimër. Në çdo matje presioni i gjakut matet jo më pak se dy herë.
Parandalimi !
Shumica e njerëzve e dinë tashmë lidhjen midis tensionit arterial normal dhe një stili të shëndetshëm jetese dhe mënyre të ushqyeri. Siç e thamë edhe më lart duhet bërë kujdes me përdorimin e duhanit dhe alkoolit, kripës së gjellës, duhen shtuar lëvizjet në ajër të pastër, parandalimi i obezitetit. Këto këshilla mund të konsultohen mjaft mire me mjekun e familjes dhe asnjëherë të mos ndërmerren dieta drastike që mund të kenë pasoja. Ushqyerja e shëndetshme konsiston në përdorimin e zarzavateve, pakësimin e mishrave të kuq dhe përdorimin e pulës dhe peshkut, kufizimin e yndyrave dhe sheqernave dhe mbi të gjitha qëndron një jetë aktive dhe jo-sedentare./dita

Google+ Followers